sobota, 23 maja 2026
Wspomnienie o Profesorze Damianie Kaweckim
Życie jest ulotne, bywa, że kończy się nagle w wyniku wypadku lub jakaś przyczyna chorobowa jest przyczyną śmierci. Gdy odchodzi człowiek nieuchronnnym ostatnim ziemskim akordem są uroczystości pogrzebowe. To są zawsze trudne chwile, szczególnie dla najbliższej rodziny. Wczoraj odbył się pogrzeb Profesora Damiana Kaweckiego. W uroczystościach pogrzebowych wzięło udział mnóstwo ludzi, pracowników uczelni, pacjentów, przyjaciół i studentów. Z pewnością jakąś miarą życiowego dorobku jest liczba osób chcących oddać hołd zmarłemu. Jak widać Damian był osobą o wielu życiowych zasługach i osiągnięciach stąd tak wielu ludzi chciało Go pożegnać. Spotkałem np. dwóch moich byłych doktorantów, doktor A. Kisała mieszkał z Damianem przez okres studiów a dr P. Zagórski zetknął się z Nim na niwie sportowej. To był człowiek o różnych twarzach, mający różne życiowe pasje i sukcesy. Z pewnością piłka nożna, obok medycyny była taką pasją, która towarzyszła Mu przez życie. Nie znaliśmy się zbyt dobrze, ale nasi synowie się przyjaźnią od lat szkolnych i kończą w tym roku studia medyczne. I dzięki tej przyjaźni w zeszłym sezonie spędziliśmy wspólny tydzień na nartach we Włoszech. Wspominam te dni bardzo ciepło, to były piękne chwile. I musiałem przybyć tego dnia do Zbrosławic by wziąć udział w Jego ostatniej życiowej drodze. Żegnaj Damianie, pozostaniesz w naszej pamięci, jako znaczący członek społeczności akademickiej i lekarskej a także osoba o licznych zasługach wykraczających poza świat medycyny.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
0 komentarze:
Prześlij komentarz