Panie Profesorze, jak zwykle mocny tekst, który w dodatku trafia w punkt. Polska to dziś Titanic. Widać już tę górę lodową, wiemy, że uderzenie nas zniszczy, ale mimo to płyniemy dalej. Żeby uniknąć zderzenia, należałoby gwałtownie skręcać, ale my tego nie robimy..., choć – z drugiej strony – może i tak za późno...
Problem w tym, że władzę w Polsce od prawie 40 lat sprawują w większości ludzie, którzy myślą tylko o tym, żeby wygrać kolejne wybory. Układ PoPis-u kompletnie się nie sprawdził. Kolejne rządy doprowadziły nasz kraj niemal do bankructwa. Większość ludzi jeszcze nie zdaje sobie z tego sprawy, bo jakoś to wszystko jeszcze się kręci, ale prawda jest taka, że system leży i kwiczy. Rządzący się przecież wyżywią (tak to zdaje się ujął kiedyś Jerzy Urban – „Rząd się wyżywi” – mam jeszcze przed oczami tę jego wypowiedź i ten szyderczy uśmiech od jednego jego wielkiego ucha do drugiego jego wielkiego ucha).
Zwykły obywatel zostanie z prawdziwym zderzeniem z rzeczywistością. Np. ostatnio jeden ze szpitali wyznaczył termin wizyty kontrolnej (po poważnej chorobie) mojego dziecka na… 2029 rok. A to przecież przykład jeden z wielu, a przykłady mogłyby dotyczyć każdej innej sfery życia codziennego (obecnie wyliczane emerytury dla osób, które uczciwie przepracowały całe swoje życie zawodowe to niecałe 3000 zł na rękę).
Zgadzam się z Autorem – skoro politycy nie potrafią (nie chcą lub nie mogą?) dobrze rządzić, to może czas zacząć od naszego własnego środowiska? Może to u nas musi się znaleźć tych „kilku sprawiedliwych”, których należałoby promować? Potrzebujemy ludzi – przepraszam za kolokwializm – z jajami, prawdziwych państwowców, którzy nie będą patrzeć na własne portfele i stołki, tylko będą podejmować decyzje, które uratują nasz kraj, nawet jeśli im samym się to nie będzie opłacać. Tylko tyle i aż tyle...
Jeśli lekarze, naukowcy, ludzie, którzy mają jakiś autorytet nie wypromują liderów, którym autentycznie chce się działać bezinteresownie i nie wymuszą zmian, to nikt tego za nas nie zrobi. Może czas przestać prosić polityków o łaskę. Albo weźmiemy to na klatę i zaczniemy działać bezinteresownie dla Polski, albo ten statek po prostu zatonie...
A idzie ku temu, to uznaję za pewnik. W Wielką Sobotę przy święceniu pokarmów zobaczyłem coś, w co bym nie uwierzył, gdyby mi to ktoś opowiadał. W kościele z koszykiem do święcenia była pewna młoda para, ale nie z dzieckiem, tylko z psem – przepraszam, z „psieckiem”.
Inny przykład: w ostatnich dniach spłonął Krzyż Papieski. Wedle ustaleń policji przyczyną był… samozapłon od rozłożonych w pobliżu palących się zniczy. Może i tak było, tego nie podważam, dziwi mnie tylko, że miało to miejsce akurat w dzisiejszych czasach, które są przesycone - co najmniej - laicyzmem i niechęcią do Kościoła, a Krzyż ten nie uległ samozapłonowi ani razu od prawie 50 lat, odkąd istnieje. Znamienna jest jeszcze jedna rzecz: to właśnie przed tym Krzyżem Jan Paweł II wypowiedział słynne słowa: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. W tym kontekście ten samozapłon nabiera zupełnie innego znaczenia... Jeśli ustalenia policji są słuszne, to symbolika tego zdarzenia jest porażająca. Może sytuacja faktycznie nie jest już do naprawienia, choć próbować trzeba, choćby po to, żeby móc powiedzieć, że zrobiło się wszystko, co można było i być w porządku przed samym sobą.
0 komentarze:
Prześlij komentarz